*[]*รังรักRIKU&SORA*AXEL&ROXAS*[]*

AL x Ed

หลังจากวันที่อัลฟอนส์ ไฮเดริด เสียชีวิต ผมก็ได้อยู่กับพี่อีกครั่ง ได้อยู่เคียงข้างพี่ชาย
ผมได้ตัดผมและเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ทั้งหมด ทุกวันผมจะคอยปลุกพี่ทุกเช้า และทำอาหาร
ให้กินกัน ไม่ว่าวันไหนที่พี่ต้องทำงานจนถึงเช้า พี่ก็จะโทรมาที่บ้าน ทุกครั่ง แต่ทว่า วันนี้ผมรอ
พี่รอแล้วรออีก อีกทั้งก็รอเสียงโทรศัพท์ด้วย เวลาผ่านไปรวดเร็ว ผมก็เผลอหลับไป
*
*
*
ผมคิดว่า การที่พี่ไม่กลับบ้าน ก็คงจะเป็นวันครบรอบ วันตาย ของอัลฟอนส์ คนที่หน้าตาเหมื่อนผม
ตอนที่เห็นศพเขา พี่ร้องไห อีกทั้งก็ไม่ยอมกินอะไร พร้อมกับ กล่าวคำนั้นซ่ำๆ กัน ว่า "ขอโทษ"
ผมไม่รู้ว่าทำไมพี่ถึงกล่าวคำนั้นซ่ำไม่มา ตลอดทั้งวัน พี่จะทำใจได้ ก็ปาไปเป็นเดื่อนๆ
นับตั้งแต่วันนั้น พี่ก็ไม่ร้องไห ไม่พูดคำนั้นอีก ราวกับว่าพี่ตัดใจได้แล้ว
*
*
*
อัล อัล ตื่นเถอะ ทำไมนายมานอน อยู่ตรงนี้ละ
พะ....พี่ฮะ นี่ผมหลับไปหรือเนี้ย!! ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้วละฮะ
5ทุ้มนะ อัล ขอโทษนะ ที่ไม่ได้โทรมานะ อีกทั้งกลับมาบ้านชะดึกเลย 5555
พี่หัวเราะ ก่อนจะหันถามว่าวันนี้มีอะไรกิน ผมก็เงียบไปสักพักหนึ่ง ก่อนจะหน้าซีด
ผมลืมไปชะสนิกเลย ผมยังไม่ได้ทำอาหารเย็น
คือว่า ผมลืมไปนะฮะ ผมยังไม่ได้ทำอาหารเย็นเลย แฮะๆๆๆ
โปก!! สุดท้าย ผมก็โดนพี่เขกหัว แถมยังโดนด่า ก็คนมันหิวก็อย่างนี้ละนะ
ผมเลยให้พี่ไปอาบน้ำก่อน ระหว่างนั้น ผมจะรีบทำหารเย็นให้กิน
โดยที่ผมไม่รู้ตัวเลยว่า ตรงซอกคอของพี่มีรอยสีแดง ถึงจะจางๆก็เถอะ
ผมก็ไม่ได้สังเกตเห็น และแล้ว เวลาผ่านไป30นาที พี่ก็ออกจากห้องน้ำ
พร้อมกับกำลังใช้ผ้าเซ็ดตัวเซ็ดผมอยู่ สภาพของผม มันทำให้ผมหน้าแดง
ไปเลยทีเดี่ยว ก็ช่วยไม่ได้นิ หยดน้ำที่ติดตามตัวพี่ อีกทั้งมีกลิ่นหอมสบู่ ที่พี่ชอบใช้
ผมอยากจะวิ่งเข้าไปกอดพี่ แล้วสูบดมกลิ่นไฮหอม แต่แล้ว อยู่พี่ก็เป็นอะไรไปไม่รู้
อยู่ดีพี่ล้มลงไปนั่งบนพื้นเฉยเลย และแล้วลักษณ์ที่ติดอยู่กับคอ พี่รีบปิดทันทีไม่ให้ผมเห็น
แต่สายไปแล้วละ ผมเห็นแล้ว รอยนั้นไม่ได้เกิดจากยุงแน่ๆ มันเป็นรอยจูบ ผมมือสั่นเล็กน้อย
พี่ไปทำอะไรกับใครมา!! ถึงได้เป็นแบบนี้ แล้วความรู้สึกที่บอกว่าชอบผม รัก ผม มันหลอกลวงหรือ
*
*
*
อะ....อัล....เจ็บนะ...นายจะทำอะไรนะ ผมจับข้อมือของพี่ อย่างรุ่นแรงโดยนที่ไม่สนใจเสียงร้องของพี่
แม้ว่าพี่จะเจ็บ แต่ในใจผมเจ็บปวดหลายเท่า ผมไม่รอช้า จับกดร่างของพี่ไปนอนกับโต๊ะ อาหาร
และกระซากเสื้อชุดนอน ของพี่ ขาดจนแทบไม่มีอะไรมาปิดร่างของพี่
รองร่อย สีแดง แสดงความเป็นเจ้าของ ติดไปตามตัวพี่ เต็มไปหมด
พี่อายอย่างมากอีกทั้งสำนึกผิด แทบจะไม่มองผม
*
*
*
พี่ฮะ พี่ไปโดนใครทำ บอกมานะฮะ พี่
ผมขู่พี่ด้วยเสียงอันเย็นเฉียด พี่ตัวลั่นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เอยคำพูดออกมา
ในเมื่อพี่ไม่บอก ผมก็จะทำให้พี่เจ็บปวด ที่สุด และจะจับขังพี่ไว้ ไม่ให้เห็นตะวัน
และจะจับกดทุกวัน จนไม่ให้กล้าสู้ใคร !!

*
*
*
วันแล้ววันเล่า ผมทำกับพี่ ทุกวัน ฟังเสียงอันหวาน และเสียงของทรมานของพี่
ไม่ว่าพี่จะใครทำมา พี่ก็ต้องเป็นของผมคนเดี่ยว ผมไม่ยอมปล่อยให้พี่
เป็นของคนอื่นเด็ดขาด และแล้ว ผมควบคุมอารมณ์ ไม่อยู่ ผมบิดคอของพี่ จนพี่
หายใจไม่ออก และ ในที่สุด พี่ก็หมดลมหายใจ เพราะอย่างรุนแรงของผม
*
*
*
พี่แน่นิ่งสนิกไม่เคลือนไหวใดๆ ผมกอดพี่ไว้ น้ำตาของผมไม่ไหลเลยสักนิด
เอาเถอะ ในเมื่อพี่ไม่โว้ยวาย และไม่ขัดขื่นผม
ผมก็ดีใจแล้ว และนี้คือของขวัญชั้นยอด ของผมคนเดี่ยว
จะไม่ให้ใครเด็ดขาด
*
*
*
จบ.