*[]*รังรักRIKU&SORA*AXEL&ROXAS*[]*

บทนำ


วันหนึ่งขณะที่ผมเดินกลับบ้านระหว่างทาง ผมเจอลูกแมวตัวหนึ่ง


แมวสีทองนอนอยู่ทามทางกลางทางเดิน แมวสีทองตัวนี้หลับไหลอย่าสงบ


และ แมวตัวนี้ก็บาดเจ็บ ผมเห็นอย่างนั้นก็เลยอุ้มแมวตัวนั้น ที่ไม่ได้สติ พากลับบ้านอย่างรวดเร็ว


กลัวว่าแมวตัวนั้นจะตาย

"กลับมาแล้วฮะ พี่"ทีนที่ที่ผมเข้ามาไม่นาน ร่างหนึ่งก็ออกมาต้อนรับผม พร้อมกับข้าวที่ถืออยู่ในมือ ร่างนั้นมีผมสีทองสั่น ดวงใบหน้าคม มีตาสีฟ้า และมีรอยยิ้มที่อ่นโยนเสมอ

"กลับมาแล้ว หรืออัล แล้วนั้นนายพาใครมานะ"ถามน้องชายด้วยความแปลกใจ ก็แน่ละ ตั้งแต่เกิดมาน้องชายของเขาไม่เคยพาใครเข้ามาในบ้าน นอกจากวิ่นรี่ เพื่อนสนิกกันตั้งแต่เด็ก

"อ่า..................คือตอนนี้อย่าเพิ่งถามผมนะฮะ ก่อนอื่นต้องรักษาพยาบาลคนนี้ก่อน"ผมรีบทำการตัดบทออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพาร่างเล็กเข้าไปในห้องของผม

"เดี่ยวสิอัล!! นายยังไม่ได้ตอบคำภามฉันเลยนะ..............เอ้อ.......ให้ได้อย่างนี้สิ"เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหนาย ทันไม่ทันไรจะฟังคำตอบ น้องชายเขาก็พาคนนั้นเข้าห้องไปเรียบร้อยแล้ว

"นี่ข้าวเสร็จหรือยัง ฉันหิวจะแย่แล้วนะอัลฟอนส์"

"รู้แล้ว พี่เอ็นวี่ ผมกำลังจะยกไปให้เนี้ย แต่มาช่วยกันหน่อยสิ อย่ามานั่งอู่ดูทีวี"นี่ก็อีกคน ที่เอาแต่นอนกิน ตลอดเวลา แถมนิสัยโครตเอาแต่ใจตัวเอง ผมไม่อยากมีพี่ชายแบบนี้เลยจริงๆ


************************************************

"เอาละต้องทำแผลแล้ว เลือดไหลออกมาเลยนะเนี้ย................."เดี่ยวนะถ้าทำแผลก็ต้องถอดเสื้อผ้านะสิ เด็กหนุ่มหน้าแดงเล็กน้อย มือไม้สั่นไปหมด ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยถอดเสื้อผ้าให้ใคร เด็กหนุ่มเลยอ่อนประสบการ์ณอย่างมาก

5นาที ก็ยังทำใจถอดเสื้อผ้าไม่ได้
*
*
*
*

15นาทีต่อมา ก็ยังไม่อาจจะทำใจ
*
*
*
*
30นาทีต่อมา เด็กหนุ่มก็ถอดกระดุมเม็ดเดี่ยวก็เลิกทันนี้ พลางเดินวนไปมาอยู่ในห้อง
*
*
*
*
แค่ถอดเสื้อผ้าแล้วทำแผล ทำไมยากเย็นอะไรอย่างนี้นะ><

หิวก็หิว ลงไปกินข้าวก่อนดีไหมนะ แล้วค่อยมาทำแผลให้ชายคนนี้อีกทีหนึ่ง

แต่................เขาเสียเลือดจำนวนมาก................จะปล่อยให้เขาตายหรือ...............ไม่เอาง่ะ

คนสวยๆขนาดนี้ จะปล่อยให้ตายได้อย่างไร !!

เรียกพี่อัลฟอนส์ ดีไหมนะ ถ้าเป็นอบบนั้นเราก็คงไม่กล้านะสิ ต้องให้คนอื่นช่วย เราก็ไม่ใช่ลูกผู้ชาย ระหว่างที่เด็กหนุ่มคิดร้อยแปดเรื่องอยู่ในหัว ร่างเล็กก็ส่งเสียงเบาๆเล็กน้อย เด็กหนุ่มตกใจ(เล็กน้อย??) เขารีบไปแอบอยู่ในโต๊ะของตนเอง

"เสียวจัง ถ้าตื่นขึ้นมา เราต้องตายแน่ๆๆ >< อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จะทำไงดีละเนี้ย"

****************************************************

"จ้อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก................................."

เสียงท้องร้องของเด็กหนุ่มดังขึ้น เด็กหนุ่มก็ถอดหายใจ ก่อนจะเปิดประตูห้องแล้ว ส่งเสียงเรียกพี่ชาย

"พี่ฮะ!! ช่วยเอาอาหารเย็นมากให้หน่อย ผมจะกินที่ห้องฮะ"

"- -; อืม ได้ เดี่ยวพี่จะเอาไปให้" ทำไมเพิ่งมาบอกอะไรตอนนี้ว่ะ กำลังล้างจานอยู่ดีๆ ถึงจะคิดอย่างนั้นอาหารก็หมดไปนานแล้ว ต้องทำใหม่สถานเดี่ยว "อัลรอสัก20 นาที นะ"

"ฮะ "อัลรับคำเล็กน้อยก็จะปิดประตูห้องของตนเบาๆ เขาไม่อยากให้ร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียงตื่น

เด็กหนุ่มนั่งลงข้างๆเตียง ก่อนะกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ค่อยๆปลดกระดุมทีละนิด จนหมด เอ้อ ในที่สุดก็ปลดจนหมดสักที จากนั้นเด็กหนุ่มก็เอาผ้าเซ็ดตัวชุบกับน้ำ ก่อนจะเช็ดเลือดตามจุดต่างๆ จนหมด และเขาก็รีบทำแผลให้กับร่างเล็กพร้อมกับใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ เท่านั้นก็เล่นงานเด็กหนุ่มไปหลายนาทีเลยที่เดี่ยว ทันทีที่ทำแผลเสร็จพี่ชายของเขาก็เคาะประตูเอาอาหารมาส่งให้

"ขอบคุณฮะ พี่ "

เด็กหนุ่มขอบคุณพี่ชายเล็กน้อยก่อนจะปิดประตูห้องลง เด็กหนุ่มยกอาหารมาไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะรับประทานอาหารอย่างหิวโหวย กลิ่นอาหารที่หอมหวานไปเตะจมูกร่างเล็กที่อยู่บนเตียง ร่างเล็กเริ่มตาเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้น พลางมองซ้ายขวา หากลิ่นอาหารที่ลอยตาม

"อ้าว รู้สึกตัวแล้วหรือฮะ" เด็กหนุ่มทักร่างเล็กที่เพิ่งรู้สึกตัวไม่นาน

".............................."ร่างเล็กเงียบ เขาไม่สนใจคนข้างหน้า แต่สนอาหารที่เด็กหนุ่มกิน

เด็กหนุ่มเขินอายเล็กน้อย ที่ร่างเล็กมองเขาไม่กระทิบตา แหม เขาก็ออกจะหล่อขนาดมีคนมองไม่กระทิบ เขินจังแฮะ แต่แล้ว ความคิดทุกอย่างก็ผิดไป เมื่อร่างเล็กกระโจนเอาไปหาตัวเขา พร้อมกับแย่งอาหาร ของเขาไปกินต่อหน้าต่อตา เด็กหนุ่มเหนื่อยตกเล็กน้อย นึกว่ามองเขาแล้วแอบชอบที่ไหน หิวนี่เอง

โปรดติดตามตอนต่อไป