Fic FMA MY CAT, AL x Ed nc17 [1]
posted on 30 Nov 2007 00:28 by cloudkof2002 in Fiction
ตอนที่1 แอบดูโดยที่ไม่ได้ตั่งใจ
"'งั้มๆๆๆๆๆๆ "
"..............................."อาหารของผมถูกเจ้าคนตัวเล็กนั้นกินเข้าไปจนหมดเลย ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งดูร่างเล็กกิน แล้วผมจะกินอะไรเนี้ย................
เวลาผ่านไป20นาที
ร่างเล็กก็กินอาหารจนหมด มือบางลูบท้องที่ป่องออกมา
"ขอบคุณสำหรับอาหารมือนี้ "พูดเสร็จก็นอนเลยทันที (กินเสร็จแล้วนอนเลยหรือ ตื่นขึ้นมาคุยกันก่อนสิ) แต่โชดดีหรือโชดร้ายท้องผมก็ท้องขึ้นมาอีกครั่ง ช่วยไม่ได้แฮะต้องลงไปทำอาหารเองกินแล้ว ตอนนี้พี่อัลฟอนส์ กับพี่เอ็นวี่ นอนไปยังนะ ผมคิดแบบนั้น จากนั้นผมไปเปิดประตูห้องเพื่อจะไปทำอาหาร ผมก็ได้ยิ้นเสียงอะไรบ้างอย่างจากข้างล่าง เสียงมันเบาสลับดัง ผมไม่รู้มันเป็นเสียงของใคร
"เสียงอะไรว่ะ................หรือว่าผีหรือ "ไม่เหรอน่า ผีที่ไหนจะมาตอน4ทุ้ม นี้ก็ยังไม่ดึกด้วย
"อา...............อัลฟอนส์...................เดี่ยวอัลจะได้ยิ้นนะ."
"หือ.!! "เสียงนี้มันเสียงของพี่เอ็นวี่นี่น่า ไหนสงเสียงอะไรแปลกๆแบบนั้นละ อีกอย่างทำไมต้องเรียกชื่อพี่อัลฟอนส์ด้วย ไม่เข้าใจแฮะ
"คิคิ ไม่เป็นไรครับ พี่เอ็นวี่ อัลเขาไม่ได้ยิ้นหรอกน่า "เสียงมันไม่ได้ไปหรือชั้นสองสักหน่อยหนึ่งอีกอย่าง ห้องของอัลอยู่ริมสุด ไม่ว่าจะส่งเสียงอะไรมาเขาก็ไม่มีทางได้ยิ้น
หรอ ผมยังยื่นอยู่ตรงบันได ยังได้ยิ้นชัดเจนเลย พวกพี่ทำอะไรอยู่นะ
ด้วยความสอดรู้สอดเห็น ผมก็ค่อยๆลงบันไดทีละขั้น ไม่ให้เกิดเสียงดังมากนัก เมื่อผมเดินลงบันไดแล้ว ผมค่อยๆย่องทีละนิด เสียงของพี่เอ็นวี่ค่อยๆดังขึ้นทีละนิด และแล้วผมก็เห็นพี่อัลฟอนส์และพี่เอ็นวี่ กำลังทำอะไรกันอยู่!!บนห้องครัว ร่างของพี่เอ็นวี่ทอดกายอยู่บนโต๊ะอาหาร ราวกับว่าเป็นอาหารชั้นยอดวางอยู่บนโต๊ะ
ดวงตาสีน้ำตาลทอง ของผมมองพวกเขาอย่างตกตะลึง อย่างมาก ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นฉากอะไรอย่างนี้มาก่อน ดวงใบหน้าของผมแดงฉาน ซวยแล้วจะทำอะไรดีเนี้ย!! ใครก็ได้ช่วยผมที
ทางด้านอัลฟอนส์/เอ็นวี่
"อา!! อัลฟอนส์ ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว ขอร้องละใส่เข้ามาในตัวของฉันเร็วๆเถอะๆ"เอ็นวี่ขอร้องน้องคนรองด้วยหน้าตาอ้อนวอน เป็นอย่างมาก มือแกร่งสูบดวงใบหน้าพี่ชายเบาๆ ก่อนจะก้มหน้ากระซิบที่ข้างหูเบาๆ
"แหม คงจะเป็นไปไม่ได้หรอกครับ พี่ต้องทำเจ้านี่ก่อน"อัลฟอนส์ไปพูดเปล่า เขาจับหน้าของพี่ชายและให้ให้พี่ชายของเขากินส่วนนั้นลงไป
"อุบ....................." ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมา ร่างของเอ็นวี่ถูกฝ่ามือใหญ่และแรงสั่นสะเทือนจากสิ่งที่สอดคาไว้กดให้ชิดเข้าไปอีก หยดน้ำสีขุ่นก็ไหลรินออกมาจากริมฝิปากบาง อัลฟอนส์ก็ถอนสิ่งนั้นออก และจับร่างของพี่ชายนอนแผ่อยู่บนพื้น ก่อนจะจับสิ่งนั้นสอดเข้าไปในช่องแคบ เอ็นวี่แทบจะส่งเสียงร้องไม่เป็นศัพท์
"อา อัลฟอนส์!! นาย.....ยังไม่ได้ถอดของเล่นของนายออกเลยนะ"
"ไม่ต้องถอดออกหรอกครับ แบบนี้ละดี"
กลับมาทางด้านอัล
ตอนนี้เด็กน้อยนั่งลงบนพื้นปิดตาปิดหูทั้งสองข้างเพื่อไม่ให้ได้ยิ้นเสียงพวกนี้ และหวังรอเวลาให้พวกพี่ชายรีบๆทำให้เสร็จ
"ผมไม่รู้อะไรแล้ว หิวก็หิว วันนี้เป็นวันซวยอะไรกับผมเนี้ย"ข้าวก็อดกินจะทำก็ไม่ได้ พี่ฮะได้โปรดหยุดทีเถอะผมหิวข้าวจนตาลายแล้ว ....................
โปรดติตตามชมตอนต่อไป
"'งั้มๆๆๆๆๆๆ "
"..............................."อาหารของผมถูกเจ้าคนตัวเล็กนั้นกินเข้าไปจนหมดเลย ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งดูร่างเล็กกิน แล้วผมจะกินอะไรเนี้ย................
เวลาผ่านไป20นาที
ร่างเล็กก็กินอาหารจนหมด มือบางลูบท้องที่ป่องออกมา
"ขอบคุณสำหรับอาหารมือนี้ "พูดเสร็จก็นอนเลยทันที (กินเสร็จแล้วนอนเลยหรือ ตื่นขึ้นมาคุยกันก่อนสิ) แต่โชดดีหรือโชดร้ายท้องผมก็ท้องขึ้นมาอีกครั่ง ช่วยไม่ได้แฮะต้องลงไปทำอาหารเองกินแล้ว ตอนนี้พี่อัลฟอนส์ กับพี่เอ็นวี่ นอนไปยังนะ ผมคิดแบบนั้น จากนั้นผมไปเปิดประตูห้องเพื่อจะไปทำอาหาร ผมก็ได้ยิ้นเสียงอะไรบ้างอย่างจากข้างล่าง เสียงมันเบาสลับดัง ผมไม่รู้มันเป็นเสียงของใคร
"เสียงอะไรว่ะ................หรือว่าผีหรือ "ไม่เหรอน่า ผีที่ไหนจะมาตอน4ทุ้ม นี้ก็ยังไม่ดึกด้วย
"อา...............อัลฟอนส์...................เดี่ยวอัลจะได้ยิ้นนะ."
"หือ.!! "เสียงนี้มันเสียงของพี่เอ็นวี่นี่น่า ไหนสงเสียงอะไรแปลกๆแบบนั้นละ อีกอย่างทำไมต้องเรียกชื่อพี่อัลฟอนส์ด้วย ไม่เข้าใจแฮะ
"คิคิ ไม่เป็นไรครับ พี่เอ็นวี่ อัลเขาไม่ได้ยิ้นหรอกน่า "เสียงมันไม่ได้ไปหรือชั้นสองสักหน่อยหนึ่งอีกอย่าง ห้องของอัลอยู่ริมสุด ไม่ว่าจะส่งเสียงอะไรมาเขาก็ไม่มีทางได้ยิ้น
หรอ ผมยังยื่นอยู่ตรงบันได ยังได้ยิ้นชัดเจนเลย พวกพี่ทำอะไรอยู่นะ
ด้วยความสอดรู้สอดเห็น ผมก็ค่อยๆลงบันไดทีละขั้น ไม่ให้เกิดเสียงดังมากนัก เมื่อผมเดินลงบันไดแล้ว ผมค่อยๆย่องทีละนิด เสียงของพี่เอ็นวี่ค่อยๆดังขึ้นทีละนิด และแล้วผมก็เห็นพี่อัลฟอนส์และพี่เอ็นวี่ กำลังทำอะไรกันอยู่!!บนห้องครัว ร่างของพี่เอ็นวี่ทอดกายอยู่บนโต๊ะอาหาร ราวกับว่าเป็นอาหารชั้นยอดวางอยู่บนโต๊ะ
ดวงตาสีน้ำตาลทอง ของผมมองพวกเขาอย่างตกตะลึง อย่างมาก ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นฉากอะไรอย่างนี้มาก่อน ดวงใบหน้าของผมแดงฉาน ซวยแล้วจะทำอะไรดีเนี้ย!! ใครก็ได้ช่วยผมที
ทางด้านอัลฟอนส์/เอ็นวี่
"อา!! อัลฟอนส์ ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว ขอร้องละใส่เข้ามาในตัวของฉันเร็วๆเถอะๆ"เอ็นวี่ขอร้องน้องคนรองด้วยหน้าตาอ้อนวอน เป็นอย่างมาก มือแกร่งสูบดวงใบหน้าพี่ชายเบาๆ ก่อนจะก้มหน้ากระซิบที่ข้างหูเบาๆ
"แหม คงจะเป็นไปไม่ได้หรอกครับ พี่ต้องทำเจ้านี่ก่อน"อัลฟอนส์ไปพูดเปล่า เขาจับหน้าของพี่ชายและให้ให้พี่ชายของเขากินส่วนนั้นลงไป
"อุบ....................." ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมา ร่างของเอ็นวี่ถูกฝ่ามือใหญ่และแรงสั่นสะเทือนจากสิ่งที่สอดคาไว้กดให้ชิดเข้าไปอีก หยดน้ำสีขุ่นก็ไหลรินออกมาจากริมฝิปากบาง อัลฟอนส์ก็ถอนสิ่งนั้นออก และจับร่างของพี่ชายนอนแผ่อยู่บนพื้น ก่อนจะจับสิ่งนั้นสอดเข้าไปในช่องแคบ เอ็นวี่แทบจะส่งเสียงร้องไม่เป็นศัพท์
"อา อัลฟอนส์!! นาย.....ยังไม่ได้ถอดของเล่นของนายออกเลยนะ"
"ไม่ต้องถอดออกหรอกครับ แบบนี้ละดี"
กลับมาทางด้านอัล
ตอนนี้เด็กน้อยนั่งลงบนพื้นปิดตาปิดหูทั้งสองข้างเพื่อไม่ให้ได้ยิ้นเสียงพวกนี้ และหวังรอเวลาให้พวกพี่ชายรีบๆทำให้เสร็จ
"ผมไม่รู้อะไรแล้ว หิวก็หิว วันนี้เป็นวันซวยอะไรกับผมเนี้ย"ข้าวก็อดกินจะทำก็ไม่ได้ พี่ฮะได้โปรดหยุดทีเถอะผมหิวข้าวจนตาลายแล้ว ....................
โปรดติตตามชมตอนต่อไป
edit @ 4 Dec 2007 12:04:35 by Yami{ปลาหม้อไฟ}